Ton Scheffers zo vader zo zoon

TON SCHEFFERS - ZO VADER ZO ZOON

Ik was als klein manneke geobsedeerd door het beroep van mijn vader. Ik, Ton Scheffers, geboren en getogen in Helvoirt ging al vroeg met hem mee op de vrachtwagen. Al op 4-jarige leeftijd,we hadden toen nog geen auto, ging ik s’morgens om 4 uur mee achterop de fiets ( later de brommer ) naar Den Bosch, een ritje van 13 kilometer. Jarenlang ben ik zijn “bijrijder” geweest en het stond vast dat ik ook chauffeur zou worden. Nadat ik eindelijk de middelbare school mocht verlaten, in 1976, kwam mijn vader in september met goed nieuws thuis van zijn werk. Ik mocht bij zijn baas op gesprek komen voor een baantje op de emballage - afdeling bij melkfabriek de “St. Jan” in Den Bosch. Ik was toen 17 jaar. Hoewel ik in eerste instantie niet erg enthousiast was

heb ik de baan toch geaccepteerd. Meevaller was dat ik al na enkele weken de kans kreeg op de heftruck te klimmen omdat de enige 2 heftruckchauffeurs die het bedrijf rijk was, ruzie hadden gekregen. Ze wilden allebei naar huis en zijn toen ook allebei vertrokken. Gevolg was, dat de hal binnen de kortste keren vol stond met pallets emballage en het leek mij verstandig om te proberen om deze weg te rijden. Ik ben op de heftruck gesprongen en heb op mijn gemak de hal leeg gereden, tot ieders opluchting. Ik had er weinig moeite mee omdat ik in mijn vrije tijd nogal eens een keer werkte bij een boer in de buurt en daar alle voorkomende werkzaamheden op de tractor al had gedaan. Mijn werkzaam-heden op de heftruck waren mijn baas niet ontgaan en de dag erna moest ik op kantoor komen. Ik dacht een uitbrander te krijgen maar in plaats daarvan bood hij me een baantje aan als vast heftruckchauffeur. natuurlijk greep ik de kans met beide handen aan.

Op 18-jarige leeftijd ben ik meteen met rijlessen begonnen en ik slaagde , na 20 rijlessen, de eerste keer voor mijn rijbewijs. Gelijk mocht ik al met een Mercedes vrachtwagentje af en toe de besteldienst gaan rijden. Ook mijn groot rijbewijs haalde ik, na 5 rijlessen de eerste keer. Ik was toen 19 jaar. Het was in deze jaren dat het chauffeursdiploma geïntroduceerd werd en ik kreeg de kans om de cursus, geheel gratis, via het bedrijf te volgen. Tegelijkertijd mocht ik als reservechauffeur gaan fungeren op de vrachtwagen wat natuurlijk mijn jongensdroom was die uitkwam. Gelijk op zo’n DAF 2000. De eerste weken was het meer zweten door het schakelen ( dubbelclutchen ) dan door het werk. Toen was je nog echt chauffeur. In 1979 viel het doek voor de “St. Jan” als distributiebedrijf, de productie was al enkele jaren eerder gestopt en de aanvoer van de producten werd uitgevoerd door de fabriek in Tilburg. (Wilhelminaplein).

enkele jaren oud maar ik was er heel blij mee en ontzettend zuinig. De opleggers waren zeer wendbaar en veel efficiënter dan de bakwagens met hun grote draaicirkel. En natuurlijk het grotere laadvermogen. Ik heb deze jaren met veel plezier dit werk mogen doen. Dat was van 1984 tot 1994. Toen gaf A.H. te kennen om de bevoorrading van de winkels voortaan via de D.C.’s te gaan doen.

Ik werd overgeplaatst als chauffeur naar, in eerste instantie Tilburg waar ik voor een half jaar daar de chauffeurs verving, om later naar Eindhoven overgeplaatst te worden. Hier waren inmiddels al veel chauffeurs geplaatst van fabrieken in Brabant en Limburg die ook gingen sluiten. Hier werd ik de eerste jaren reservechauffeur om het werk van ongeveer 50 tot 60 collega’s mee op te vangen. In 1984 kreeg Campina de opdracht van Albert Heijn om hun winkels in de regio rechtstreeks te gaan voorzien van zuivelproducten. Men zocht nette, betrouwbare en accurate chauffeurs voor deze klus en ik werd hiervoor benaderd. Ik voelde me zeer vereerd, dit betekende waardering een vaste route en, niet onbelangrijk,een vaste wagen. Het werd een DAF 2100 trekker ( kenteken BJ-45-JJ ) met wisselbare eenassige gestuurde city-oplegger die inmiddels door Campina aangeschaft waren. De trekker was al

Rond, ik meen 1985 - 1986 was de A.T.V. ingevoerd en voor een grote groep betekende dit een 4-daagse en 36-urige werkweek. Ideaal omdat we toen de ene week woensdag + donderdag thuis waren en de week daarop vrijdag + zaterdag en meteen daarop de maandag + dinsdag. Een weekendje van 5 dagen. Dat waren mooie tijden en minder werkloosheid dan de jaren ervoor. Ik ben ook enkele jaren nachtrangeerder geweest en heb s’nachts gereden naar Rijkevoort en Menken in Wassenaar. Het rangeren was noodzakelijk omdat s’nachts veel pendelritten geladen werden voor de standplaatsen in Breda en Born en de ritten naar Rijkevoort en Wassenaar hadden als doel het uitwisselen van producten.

In 1995 werd het vervoer ondergebracht in de 100% - dochter Zutrans zoals bekend. De C.A.O. werd verruild voor die van het beroepsgoederenvervoer. Dit was een behoorlijke verslechtering en natuurlijk weer 40 uur werken. Omdat Zutrans in eerste instantie alle steun kreeg van Campina leek er een zonnige toekomst weggelegd voor Zutrans en werd er extern werk aangetrokken. Na enkele jaren bleek het voor Campina echter toch niet aanvaardbaar om zijn koelwagens te laten gebruiken voor andere werkzaamheden dan de koelproducten en werd uiteindelijk gezocht naar algehele afstoting van het vervoersapparaat.

Door de grimmige sfeer die inmiddels ontstaan was in het vervoer en het bedrijf heb ik, met gemengde gevoelens, uiteindelijk besloten ander werk te gaan zoeken en heb na 26 jaar trouwe dienst ontslag genomen omdat ik mij niet meer kon verenigen met de gang van zaken. Ik kijk echter terug op een “rijk verleden” in de zuivel en zou het zo weer overdoen. Inmiddels is bekend dat Post-Kogeko, die het vervoer in eerste instantie overnam, al weer vervangen is door Simon Loos. Dat is de laatste in Eindhoven omdat Campina besloten heeft om de fabriek medio 2015 te sluiten. Weer een stukje historie van de zuivel dat verdwijnt.

                               

Ik ben nog steeds chauffeur, na enkele werkgevers is het tochnooit meer hetzelfde geworden en dat zal het ook niet meer worden Tijden veranderen en de sector heeft zich verhard. Chauffeur blijft toch nog een leuk vak en we moeten tenslotte tegenwoordig nog wat jaren langer mee.

Bijgevoegd foto,s uit de zuivelperiode in Eindhoven. Hopelijk is het een leuke toevoeging aan uw site over de zuivel. Complimenten hiervoor, ik heb al uren vertoefd op uw site en genoten van de vele foto’s. Ik wens u nog veel succes voor de toekomst.


Met vriendelijke groet, Ton Scheffers.


Bewerkt en geplaatst, 26 januari 2014.

Terug naar boven ↑

Terug naar startpagina