Kees de Ridder met de vut

CHAUFFEUR KEES DE RIDDER MET DE VUT

Als je als melkrijder bij campina en later Zutrans de vut in ging, werd op de locatie waar je was gestationeerd, er niet bijster veel aandacht aan gegeven door het bedrijf. Na je laatste rit een gebakje voor jou en je collega's, geregeld door de regiochef, en daar bleef het dan zo'n beetje bij. Als je geluk had, hadden je collega chauffeurs wat bij elkaar gelapt voor een cadeaubon o.i.d.

Bij de familie de Ridder dachten ze daar toch wat anders over, zij vonden dat hun vader en opa na zo'n lang dienstverband wel eens flink in het zonnetje gezet moest worden, en iedereen mocht weten dat Kees de Ridder met de vut [prepensioen] ging. Zijn laatste wagen waar hij mee reed een DAF 85CF, werd door de familie flink versiert met vlaggetjes, ballonnen en op de grille en laadklep was een groot spandoek bevestigt.

Mark, een zoon van Kees de Ridder, schreef mij het volgende,

 

Hallo Hans. Toen mijn vader met prepensioen ging in 2004 hebben we naar oude foto's gezocht van de melkfabriek aan de Poelendaalsingel in Middelburg. Van de fabriek zelf hadden we geen foto's, maar wel van de verschillende oude en recente wagens waar hij mee gereden heeft. Als kleine jongen, kon ik mij nog goed herinneren, dat we wel eens mee mochten rijden met die ouwe 120pk DAFjes. Wat was het toen werken met die versnellingspook achter de stoel, en het rode afdekhoesje over de motortunnel, hield niet veel lawaai tegen. Prachtig vonden we het, het gebrul van de DAF motor als er een aanhanger achter hing in de Flaketunnel, al hoopte wij wel, dat Pa niet moest af remmen, en zover terug moest schakelen tot dat niet meer kon, en je zodoende met een slakkengangetje, in de klim, de Vlaketunnel uit kwam.

Ook herinner ik mij nog de nieuwe DAF 2000 die Pa toen kreeg, hier zat een koelmotor op, en een laadklep. Na de 2000 kreeg hij een 2100 in 1980, met kenteken 15-TB-48, van deze wagens heb ik geen foto,s. Na de 2100 kwamen de 2700 Ati DAF's met city trailer, de eerste die Pa toen kreeg had het kenteken: VP-17-GK. Enige tijd later reed hij met de VR-90-TT, die volgens de gegevens van je site, in Maasdam versleten is. Na de 2700 reed Pa met een DAF 75, kenteken weet ik hier niet meer van.Toen volgde de DAF 85 kenteken: BF-DS-53 daar heeft hij tot aan zijn pensioen mee gereden. Ik zou het leuk vinden als je de meegezonden foto's op je site wil zetten, [Pa weet hier niets van] en als je nog meer foto's wilt hebben mail me dan, dan zal ik nog eens bij mijn broers navraag doen of die nog iets hebben. Pa heeft nog dia's van verschillende DAF's waar hij mee gereden heeft, als hij deze foto's die nu op de site staan ziet, zal hij denk ik, die ook wel willen mailen. Hopelijk kan je hier wat mee, dan staat er ook iets van Middelburg op de site.

Jos, ook een zoon van Kees, bewaart ook mooie herinneringen aan zijn vader als chauffeur. Hij schrijft, ik las het kenteken, 15-TB-48, hiervan weet ik nog vaag,dat mijn vader er mee reed. Iedere ochtend, zo rond kwart over zes half zeven,kwam Pa met zijn DAF thuis langs, en hoorde ik aan het geluid van de motor dat het Pa was, was het Pa niet, dan kende ik het geluid ook niet ! Zodra hij voorbij was pakte ik mijn fietsje, ik was toen zo'n 6 a 7 jaar oud en reed dan naar melkboer v/d Busse, daar stond Pa dan te lossen en als hij klaar was, ging mijn fietsje achterin mee en mocht ik meerijden naar de supermarkt, naar de achterkant in de Molenweg, en daar pakte Pa mijn fietsje weer uit de wagen en ging daar lossen. Pas als hij klaar was met lossen en het gebruikelijke bakje koffie had gekregen en weer verder ging met zijn rit, ging ik ook naar huis. Het is al jaren geleden, want ik ben nu 29maar weet het nog, als de dag van gisteren ! Als ik daar aan terug denk weet ik nog dat ik altijd trots was op mijn vader en toen besloot ik, als ik later groot zou zijn, ook chauffeur wilde worden, Die droom is ook uitgekomen, al vond Pa het in het begin maar zo, zo.Toch hebben onze ouders ons altijd gesteund in onze beroepskeuzes.

Ik vind het enorm leuk dat je de foto's geplaatst hebt. Ik heb het dan ook met tranen in mijn ogen zitten bekijken. Vooral de foto's van Pa zijn laatste werkdag riepen weer mooie herinneringen op, Ik zal nooit vergeten, dat pa met tranen in z'n ogen, voor het laatst zijn DAF wegzette en de sleutels aan het bord hing. Want zo zei hij later, ik heb het tot de laatste dag met plezier gedaan.

Een mooi plaatje van Kees met zijn beide zoons, Jos en Mark,die in de voetsporen van hun vader, elk bij hun vrachtwagen staan. Deze foto is gemaakt op de laatste werkdag van Jos bij Raab Karcher in Middelburg, Mark staat er met zijn Mercedes van de firma Ledo bij waar hij destijds reed. Kees staat bij zijn laatste Zutrans DAF 85CF met kenteken, BF-DS-53 die hij toen net had gekregen, want de voorbumper zat er toen nog niet op, omdat deze opnieuw moest worden overgespoten. Ik vond het leuk om deze foto toen te laten maken, omdat wij toen alle drie chauffeur waren, aldus Jos. Er is sinds die tijd veel veranderd, [bij schrijven in 2010] Jos rijdt nu op een Ginaf kieper bij Gebr, Kalkman in Capelle a/d IJssel, en Mark is geen chauffeur meer.

Ik schreef al eerder hoe betrokken bijde zoons waren met de vut van hun vader. Zijn zoon Jos bijvoorbeeld, hij heeft voor zijn vader een mooi cadeau gemaakt in de vorm van een "Vuttergids" ter gelegenheid van zijn VUT in 2004.

 

Mooi om te zien hoe zijn bijde zoons zo onder de indruk waren van de chauffeurs-loopbaan van hun Pa, die al die jaren, weer of geen weer, bij nacht en ontij op pad moest, en vooral als zij dan graag, en met heel veel trots, op "hun vader" een dagje met hem mee mochten rijden. Het is een leuk vuttergidsje geworden, waarin Kees zijn loopbaan als zuivelchauffeur en de auto's waarin hij heeft gereden, mooi worden weergegeven. Ook zijn 2e grote liefde, de brandweer, waar hij ruim 30 jaar actief is geweest, heeft in deze vuttergids een mooie plaats gekregen.

Melkbedrijven in Zeeland

 

Eens telde de provincie Zeeland 24 zuivelbedrijfjes, met meest boter en kaas bereiding, Al in 1884 waren er al een 10 tal Coöp zuivelfabriekjes waarvan de meeste door stoom werden aangedreven. Omdat Zeeland voor het grootste gedeelte uit akkerbouw bestond en nu nog, was de melkaanlevering naar deze zuivelfabriekjes zeer beperkt vanwege schaarste, dus de overlevingskansen dan ook zeer gering, omdat melkveehouderij amper bestond in Zeeland. In Zonnemaire was een boter en kaasfabriek opgericht in 1890 met een omzet van 5000 kg per jaar, maar deze redde het ook niet en ging in 1907 alweer dicht. Pas in 1916 werd er in Middelburg een coöperatie opgericht genaamd: Coöperatie Melkinrichting en Zuivelfabriek Walcheren gevestigd aan de Poelendaelsingel. Zeeland leek toen toch een zuivelprovincie te worden, zeker toen in de jaren 20, ook de fabrieken in Kloosterzande [1927] Aardenburg [1928] en IJzerdijke [1929] er bij kwamen. Maar kort na de 2e wereldoorlog hadden die ook geen bestaansrecht meer en sloten een voor een hun poorten, De melkfabriek in Middelburg, moest het na enkele fusies ook ontgelden en sloot in 1979 zijn poorten en ging op in campina-melkunie, in 1980 werd de fabriek afgebroken. De VZ in Zierikzee sloot in 1973. De consumptie melk voorziening in Zeeland werd vanaf toen verzorgd door de campina-melkunie fabriek in Maasdam, en nu, we lezen 2010, vanuit de FrieslandCampina locatie in Rotterdam - Keenstraat. Zeeland een Zuivelprovincie het zat er niet in, en zal er ook niet meer van komen.

 

Groetjes Hans. geplaatst, 20 januari 2010 

Van Willem Kruit oud chauffeur Campina Middelburg ontving ik onderstaande aanvulling/correctie over de melkfabriek Walcheren in Middelburg welke ik gelijk heb gecorrigeert in het bovenstaand verhaal. Ook verhaald hij over zijn belevenissen met diverse auto's, over de periode 1978 - 1991, waarmee hij heeft gereden en gewerkt bij Campina Middelburg, waarvoor mijn dank.


Groetjes Hans 14 september 2019

Hallo,


Hier enige aanvullingen/correctie’s op de artikelen over de zuivelfabriek Walcheren. De fabriek is niet in 1972 gesloten. In dat jaar ging ik in militaire dienst, daarna heb ik vijf jaar bij Pechiney gewerkt, daarna pas ging ik voor Campina rijden. De fabriek in Middelburg is pas in 1979 gesloten en in 1980 afgebroken. Ik hoop dat u iets met deze aanvullingen kunt doen.


Voor wat betreft het verhaal van Kees de Ridder, de DAF 2800 bakwagen was de wagen waarmee ik meestal op pad ging. Niet geheel tot mijn genoegen, want die wagen was totaal versleten en vertoonde diverse mankementen, bijvoorbeeld aan de verwarming (die deed het niet) en de laadklep. Met de DAF 3300 met oplegger reed ik dagelijks tussen Middelburg en Eindhoven. Piet Krijger was toen al weg bij Campina. Die man reed met een DAF 2300, een trekker die eigenlijk te licht was voor de oplegger die er bij hoorde. Het wagenpark van Middelburg was in het algemeen wel in orde. Alleen deze oude 2800 was versleten. Er reden nog een paar oude DAFjes rond, nog afkomstig van de oude “Walcheren” maar die gingen een jaar of zo nadat ik in dienst kwam al naar de sloop. Op de krantenfoto, waar ik ook op sta, zit een oud DAF logo op de grille van de 3300. Die heb ik eigenhandig van één van die ouwe DAFjes gehaald en op de trekkers waar ik op reed -een paar 2800’s, 3300’s en een DAF 95 gemonteerd.


Groeten Willem Kruit, chauffeur bij Campina van 1978 tot 1991

.

Geplaatst: 14 september 2019

Terug naar boven ↑

Terug naar startpagina