Menken Oud Gastel

MENKEN OUD GASTEL

Het avontuur van "Nestlé" in Oud Gastel was slechts van korte duur, 14 juli 1973 maakte "Menken Landbouw" te Wassenaar bekend, dat zij het consumtiemelkbedrijf in Oud Gastel en een aantal melkdistributiestations zullen overnemen van "Nestlé" ook het melk-ontvangststation in Goes met 12 werknemers was daar onderdeel van en veranderde er verder niets aan hun situatie, allen konden blijven op hun vertrouwde werkplek.

Verder betrof het de melkstations in Bergen op Zoom, Rozenburg, Maassluis, Vlaardingen en Schiedam die allen overgingen naar, "Menken Landbouw" Wassenaar. Het melkontvangst en distributiestation in Goes opgericht 4 mei 1951, had op het moment van de overname door "Menken Landbouw" 260 melkveehouders uit Beveland die hun melk daaraan leverde en 90 melkslijters die hun zuivelproducten er af namen.

Het toch wel weer snelle afstoten van het consumtiemelkbedrijf in Oud Gastel, en de melkontvangststations door "Nestlé" had als oorzaak, dat dezemeer zag in de winkelverkoop van zuivelproducten. Met waarschijnlijk nog de malaise in gedachte, van de overname van de "N.V. Koninklijke Hollandia" zo'n 3 jaar terug, waar in toen een ernstig sociaal conflict was ontstaan, koos men nu voor een goede en sociale overnamepartner bij wie de handhaving van de werkgelegenheid voorop stond en die de voortzetting van het bedrijf in Oud Gastel kon garanderen. Men vond in deze "Menken Landbouw" de juiste overname kandidaat, specialist in de productie en distributie van zuivelproducten, ook de vakbonden, ondernemingsraden, personeel van Oud Gastel en alle melkstations, totaal 160 werknemers, konden zich hier in vinden.

 

"Menken Landbouw" kon door deze overname zijn toen nog geringe positie in het zuiden en zuidwesten aanzienlijk versterken, gevoed door de vele ontwikkelingen in de comsumtiemelk branche die veroorzaakt werden door de steeds grotere concentraties van melkfabrieken en de snel wijzigende distributie kanalen.

 

Goes, als melkontvangststation, beschikte volgens bedrijfsleider P.A. Huijskens niet over de juiste mogelijkheden voor een goedebevoorrading naar de winkelketens toe, ook de straatverkoop via de slijters vertoonde een behoorlijke terugval. Door de overname van "Menken Landbouw" konden de afzetmogelijkheden van de zuidelijke melkinrichtingen volgens hem, door deze overname worden vergroot.

Nieuwe bazen nieuwe wetten, zo ondervonden vele melkveehouders met maar een klein aantal stuks melkvee, dat aan den lijve. Ruim twee jaar later, na dat "Menken Landbouw" ook het melkontvangststation in Goes had overgenomen, was het gedaan met het ophalen van de melkbussen op Zuid-Beveland, om precies te zijn, vanaf 5 oktober 1975 haalde "Menken Landbouw", die al het vervoer op heel Zuid Beveland in handen had, de melk alleen nog op uit melkkoeltanks, met een RMO. Een melkbus moet tussen de boerderij en de fabriek, zes tot zeven keer getild worden

L. Th. Menken

Voor een melkkoeltank betaalde je in die tijd zo'n 6000 gulden, dat bedrag was niet, of nauwelijks op te brengen voor de meeste kleine melkveehouders met 1 tot vijf melkkoeien. Maar al diegene, met een klein aantal melkkoeien die het wel konden of wilde betalen, die hadden evengoed toch pech, want kleine hoeveelheden aangeboden melk, die werden simpelweg niet door een RMO opgehaald, "Menken Landbouw" hanteerde een minimum quotum van 35.000 liter melk op jaarbasis. En alles wat daar aan liters melk onder zat werd voor een RMO, die per stuk toen ook al gauw zo'n 100.000 gulden koste, onrendabel en dus veel te duur volgens "Menken Landbouw", ze moesten die paar melkkoeien maar opruimen zo was hun redenering.


Ook voor de melkrijders die toen de melkbussen van en naar de boer en fabriek reden was het gedaan, voor veel van de eigen rijders zat het er op, en voor de melkrijders van "Menken Landbouw" werd het ook omschakelen, van het rijden van bussenmelk, naar het leveren van zuivelproducten aan melkboeren en de winkels.

Op 1 april 1976, werd een nieuwe verordening van kracht van het bedrijfschap melk en zuivelproducten, de ambulante melkhandel werd toen verplicht, zijn zuivelproducten gekoeld tot 15 graden of minder, af te leveren aan zijn klanten, bedoeld wordt dus de melkslijter die aan huis bezorgt. Voor de melkveehouders gold de verplichting om de melk bedoeld voor consumptie, te bewaren in melktanks met een maximum temperatuur van 4 graden. De melkfabriek was op grond van de warenwet, "verplicht" de melkproducten onder de 10 graden aan de melkhandel af te leveren. "Menken Landbouw" directeur de Boer in Oud Gastel, voorzag geen enkel probleem, de levering van melkproducten geschiedde met koelwagens en werd afgeleverd bij de slijter, waar het ook direct weer de koelcel in ging, op een temperatuur van 6 graden.

De bedrijfsleider van het melkontvangstation en afgiftedepot de heer P.A. Huyskens, ontving uit handen van burgemeester F.G.H. Huber, van de plaats Goes, op woensdag 7 januari 1976 de eremedaille in zilver behorende bij de orde van Oranje Nassau. Deze koninklijke onderscheiding kreeg hij in verband met zijn 40jarig jubileum bij "Menken Landbouw". P.A. Huyskens, begon zijn loopbaan in Oud Gastel, toen nog "Hollandia", als administratief medewerker, maar door eigen studie, en het behalen van de nodige diploma's, werd zijn inzet beloond door de aanstelling van bedrijfsleider in het nieuw te openen melkontvangstation in Goes op juni 1951, waar enkele jaren later ook een afgiftedepot voor de melkslijters bij kwam. Ook zijn inzet als melkwinningsadviseur en de goede contacten met de melkslijters werden geprezen, vele melkleveranciersafnemers en andere genodigden, kwamen hem op de door de directie van "Menken Landbouw" aangeboden receptie, feliciteren met deze bereikte mijlpaal.

 

In dat zelfde jaar 1976, nam de heer S. van Oers, chef de bureau, op zaterdag 25 september afscheid wegens het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd.

P.A. Huyskens

Menken Dairy Food

"Menken Landbouw - Holding B.V", was de afgelopen jaren aanzienlijk gegroeid, vele bedrijven waren al overgenomen en geïntegreerd, het zal in 1976 - 1977 zijn geweest dat de directie had besloten, om in Oud Gastel voor een forse uitbreiding te kiezen, en de ontwikkelingen van nieuwe producten extra te stimuleren. Hiervoor was meer ruimte nodig en werd gevonden, om naast de bestaande fabrieksgebouwen van het consumptiemelkbedrijf, een compleet nieuw bedrijf te realiseren, welke speciaal werd ingericht voor de productie van verse kaasjes.

September 1977 werd begonnen met de bouw van de nieuwe fabriek, het werd een voor die tijd zeer modern en vooral functioneel fabrieksgebouw, met een vloeroppervlakte van 2200 m², de investering bedroeg 6 miljoen gulden. De meest moderne machines en verpakkingsapparatuur die voor de kaasproductie en verdere verwerking bestonden, werden in de nieuwe fabriekgeplaatst, hoge kwaliteit en efficiëntie was een groot goed. Na de oplevering en inwerkperiode van de productie, werd de nieuwe fabriek officieel in gebruik gesteld door Ingeneur. P. Koks, adjunt directeur veehouderijen zuivel, van het ministerie van landbouw en voedselvoorziening. Tijdens de bouw had de directie van "Menken Landbouw - Holding B.V" besloten om er een nieuwe B.V. van te maken, dat werd: "Menken Dairy Food B.V." te Oud Gastel, onder de directie van de heer J. Heemskerk. De producten, gefabriceerd uit die nieuwe fabriek, waar op dat moment alweer 16 medewerkers werkzaam waren, kregen de merknaam, "Cessibon".

De jaren die hier op volgde, werd het assortiment voor binnen en buitenland fors uitgebreid, met een breed assortiment langhoudbare special producten op zuivel en non - dairy basis, zowel eigen merk, als die voor derden, zoals spuitbussen met slagroom, verschillende soorten desserts, cream-cheese, koffiemelk, koffieroom en langhoudbare melk. Over de grenzen had men een vooraanstaande positie opgebouwd, dankzij de flexibele opstelling en stringente kwaliteitscontroles, en een continu proces van productontwikkeling en innovatie op high-tech basis. Einde jaren 80, bood "Menken Dairy Food B.V.", aan 800 mensen werk, waarvan in Oud Gastel 200, en had een omzet van 450 miljoen gulden op jaarbasis, waarvan 1/3 in het buitenland werd gerealiseerd. Per dag werd er in Oud Gastel 20.000 liter melk verwerkt, tot langhoudbare producten.

De schrik zat er ook bij "Menken Dairy Food B.V." goed in, toen de Europese Commissie op 28 november 1986 de 5 grootste zuivelondernemingen in Nederland zware boetes had opgelegd, van totaal vijftien miljoen gulden, wegens kartelvorming. De bedrijven hadden samengewerkt bij het op de markt brengen van melk in België, wat tegen EG-kartelregels is. De ondernemingen Melkunie, DMV-Campina, Coberco, Noord-Nederland Beilen en Menken, hadden volgens de Commissie, de markt afgesloten voor kleinere concurrenten. Onder de hoede van de combinatie Meldoc, zouden zij sinds 1983, Nederlandse melk onder de prijs hebben verkocht, via bepaalde Belgische supermarkten, Melkunie Holland heeft de grootste boete gekregen, 7,4 miljoen gulden. Coberco in Zutphen moet 3,2 miljoen gulden betalen, DMV-Campina in Veghel 2,4 miljoen gulden, Noord-Nederland in Beilen 1,4 miljoen gulden en Menken Landbouw in Wassenaar, 1 miljoen gulden. De melkveehouders zo was de verwachting, moesten mee opdraaien voor de boete van ruim vijftien miljoen gulden, deze kregen minder melkgeld uitbetaald.

Ik zelf, heb die vijf jaren dat "Meldoc" bestond, ook deze melk gereden vanuit "Menken Dairy Food B.V." Oud Gastel, waar de UTH melk werd geproduceerd, naar de diverse D.C. 's in België. Ik moest er al vroeg laden weet ik nog, dan van daaruit, naar de oude grensovergang in Nispen, inklaren en de grens over naar een van de vele klanten, mooie dagritten waren dat, ik weet nog goed, dat we er abrupt mee moesten stoppen na de uitspraak, en zeer hoge boetes, die door de Europese Commissie waren opgelegd.

Op 28 oktober 1988, maakte "Menken Landbouw B.V." te Wassenaar en "Van Grieken B.V." te Rijswijk bekend, volledig te gaan samenwerken. Doel van deze samenwerking was, om tot een aanmerkelijk betere versterking van de marketing en logistieke productie mogelijkheden te komen, gelet op de vele concentraties elders in de zuivelindustrie zowel nationaal als internationaal. Beide bedrijven hadden de

verwachting, dat deze fusie niet zal leiden tot gedwongen ontslagen. "Menken Landbouw B.V." Wassenaar, had eind jaren 80 een jaaromzet van 180 miljoen gulden, met een omzet van 140 miljoen liter melk per jaar."Van Grieken B.V." te Rijswijk, had toen een jaaromzet van 85 miljoen gulden, met een omzet van 70 miljoen liter melk per jaar. De coöperatieve "Melkunie Holland" had een aandeel van 40% in deze nieuwe "Menken van Grieken", de belangen van de familie Menken en Van Grieken samen goed voor de overige 60%, werden ondergebracht in twee houdster maatschappijen te weten, Menken Van Grieken. Met deze nieuwe samenstelling "Menken van Grieken" bevond het afzetgebied zich toen voornamelijk in het Westen van het land, en delen van Noord Brabant en Limburg. West Brabant en een gedeelte van Zeeland, werden toen nog bevoorraad door Oud Gastel.

Dat het voorspoedig ging in Oud Gastel, bleek wel uit een nieuwe investering begin 1991 van 3.7 miljoen gulden voor een nieuwe productielijn, die in maart van dat jaar operationeel was. Het betrof hier een nieuwe lijn voor de productie van koffiemelkcups , de huidige oude lijn met een capaciteit van ongeveer 200 miljoen stuks zat aan zijn maximum en moest worden vervangen. Buiten het produceren voor derden, had men sinds 1990 ook een eigen merknaam op de markt gebracht namelijk, "Menkomel", de productenreeks bestond onder andere uit koffiemelkcups, spuitslagroom, whipping en topping, al deze producten werden onder UHT-sterilisatie afgevuld, de afkorting staat voor, ultra hoge temperatuur, en is het kortstondig, enkele seconden, verhitten op zeer hoge temperatuur van ongeveer 140°C. Voor de werknemers betekende dat men steriele wegwerpkleding met hoofddeksel moest dragen, en voordat men de productieruimte betrad, eerst met de laarzen door een ontsmettingsbak moest lopen.


Dat technisch geschoold personeel niet helemaal gecharmeerd was van een baan in de zuivel, ondervonden ze in die tijd ook bij "Menken Dairy Food B.V." zij moesten deze al schaarse sollicitanten, er van overtuigen buiten een goed salaris, dat het werken bij "Menken Dairy Food B.V." echt wel iets anders was, en absoluut niet te vergelijken met zomaar een doorsnee consumtiemelkfabriek. De hoogwaardige producten die daar werden geproduceerd met geavanceerde machines, vereiste nu eenmaal hoog gekwalificeerd en technisch personeel, om de 50 miljoen liter melk op jaarbasis van de 260 leveranciers uit, West Brabant, Tholen, Zuid Beveland en de rest van Zeeland, professioneel te kunnen verwerken tot hoogwaardige producten.

Terwijl elders in het land al stakingen waren uitgebroken voor een betere zuivel cao, gebeurde dat uiteindelijk ook bij "Menken Dairy Food B.V." in Oud Gastel, op maandag 13 april 1992, de dag dat Limburg werd getroffen door een lichte aardbeving, was het zo ver het personeel waarvan slechts 35% van de 220 personeelsleden was aangesloten bij een vakbond, lag toch het werk neer. Grootste conflict was buiten de loonstijging en prijscompensatie de VUT-regeling, de werkgevers wilden die verhogen van 59 naar 60 jaar, en daar waren de bonden en werknemers het niet mee eens. Zoals altijd bij een zuivelstaking, doen de koeien niet mee en dreigde er dus een milieuramp die deels door de rechter werd voorkomen, en omdat de melkfabrieken de melk ook niet meer konden ontvangen en verwerken, zouden de boeren de melk noodgedwongen in het riool of de mestput moeten lozen. De staking, waaraan 41 bedrijven in het hele land hebben meegedaan, heeft vijf dagen geduurd, omdat de Voedingsbond FNV de acties had opgeschort en zijn leden die morgen opgeroepen om dinsdag na Pasen weer aan het werk te gaan, Voornaamste reden hiervan was, om het milieu voor schade te behoeden en de onverwacht grote agressie van de boeren niet verder te laten escaleren. De CNV vakbond had overigens al een akkoord met de werkgevers kunnen bereiken.

Maandag 1 februari 1993 was een zwarte dag voor "Menken Dairy Food B.V." in Oud Gastel, wegens een reorganisatie moesten er binnen twee jaar 50 banen verdwijnen. Ondanks het niet ging om gedwongen ontslagen, maar om een natuurlijk verloop en overplaatsingen, en het ook al een tijdje in de lucht hing, kwamen deze ingrijpende maatregelingen toch hard aan bij het personeel. De grootste klappen vielen op de afdelingen, melkontvangst, productie, technische en kwaliteitsdienst. Om uit de rode cijfers te blijven moest er worden afgeslankt, men had bedacht, dat de ontvangen melk van de boeren voortaan niet meer in Oud Gastel werd gelost, maar bij het moederbedrijf in Wassenaar.

De oude apparatuur, voor het ontvangen en verwerken van de aangevoerde melk was afgeschreven en voldeed ook niet meer aan de huidige eisen van die tijd, besloten was deze niet meer te vernieuwen. Omdat de melk in Wassenaar werd gelost, werd ook de verwerking als het ware omgedraaid, de bij de verwerking vrijgekomen room ging nu naar Oud Gastel, voor onder andere de vervaardiging van spuitbussen slagroom, waar ze toch de grootste fabrikant van Europa mee waren. Voor de ontvangst van die room uit Wassenaar, moest er toen wel voor 5.5 miljoen gulden worden geïnvesteerd in noodzakelijke machines. Verder bleven ze de witmaker voor de koffiecups produceren evenals zuivelproducten op plantaardige basis, zoals Menkomel.


Bij "Menken Dairy Food B.V." in Oud Gastel werkten op dat moment zo'n 200 werknemers, de omzet groeide tussen 1987 en 1991 gemiddeld 10% per jaar. In 1992 was de groei echter voorbij en moesten alle zeilen worden bijgezet om tot een zelfde resultaat te komen als die van 1991. Hoofdoorzaak was volgens F. Barel, de recessie die toen heerste in Europa, 80% van de productie in Oud Gastel ging naar het buitenland, door die recessie en de steeds duurder wordende gulden ten opzichte van de vele andere valuta, daalde de vraag met name uit de landen, Engeland, Italië en Spanje, naar de producten van "Menken Dairy Food B.V." in Oud Gastel. Op 16 maart 1993 was er overeenstemming, en werd er een akkoord gesloten tussen de vakbonden en "Menken Dairy Food B.V." in Oud Gastel.

Twee jaren later, in september 1995, is de reorganisatie een feit, er kwamen geen R M O 's meer het terrein op gereden bij "Menken Dairy Food B.V." in Oud Gastel, de onderneming was van melkfabriek overgeschakeld naar een voedingsmiddelen bedrijf, de geheel verbouwde fabriek werd op 14 september 1995 feestelijk geopend. Alle grondstoffen en ingrediënten, werden voortaan aangeleverd vanuit "Menken - Wassenaar" waar alle melk werd verwerkt, meerdere producten werden afgestoten. Het personeelsbestand was zoals gepland, met 50 werknemers gereduceerd, had men deze koerswijze niet gevolgd, had Oud Gastel gegarandeerd in de rode cijfers gekomen aldus directeur F.J. Barel.

"Menken Dairy Food B.V.", concentreerde zich vanaf toen geheel op drie productgroepen, dat waren: plantaardige producten, room en kaas, het bedrijf stopte met de productie van desserts en fruitsappen. De bedoeling was, om met de drie hoofdproducten een vooraanstaande positie in te nemen in Europa, maar naar Japan en Argentinië, daar  ging al geregeld room en kaas naar toe. Directeur F.J. Barel noemde dit een niche-strategie, een beperkt maar wel zeer aantrekkelijk marktsegment om in te scoren. Met de slagroom in spuit - bussen was al bewezen dat dit goed lukte met in Nederland de merken, Tastau en Cessibon, in Europa had men toen een marktaandeel van 20 miljoen spuitbussen per jaar. De room op zich vormde 50% van de omzet wat neerkwam op 110 miljoen gulden, de kaas en de plantaardige producten beide zo'n 25%, veel werd er verwacht van de zogenaamde "namaak slagroom" van het eigen merk "Menkomel" en natuurlijk de koffiemelk.

Ook van de kaasgroep had men hoge verwachtingen, zeker van de uit "Sterovita-Dordrecht" overgekomen "Mon-Chou" ,welke ik zelf, daar nog enige jaren hebt mogen vervoeren van, 1991 tot 1993.


Draaide men in 1987 nog een omzet van 70 miljoen gulden, waarvan 2% in eigen land, was dit in 1995 reeds 110 miljoen gulden met 20% uit eigen land, wat meest te danken was aan de plantaardige producten. Het rendement op het geïnvesteerd vermogen was toegenomen van 12% in 1993, tot 18% in 1995. Volgens F.J. Barel destijds, had men met deze nieuwe strategie drie geslaagde doelen weten te bereiken, kleiner, beter en anders, maar daarbij ook niet uitsloot dat "Menken Dairy Food B.V.", in de toekomst toch weer zou kunnen groeien.


Directeur F.J. Barel van "Menken Dairy Food B.V." , werd in januari 1996 benoemd, tot directeur bij de Menken Holding in Wassenaar, waar hij in juni van dat jaar pas aan begon, omdat hij van mening was dat zijn opvolging in Oud Gastel eerst goed moest zijn geregeld. Zijn opvolger werd de heer J. Tromp 40 jaar oud, die naast het directeurschap bij "Menken Dairy Food B.V." , ook de eindverantwoordelijkheid had gekregen bij de zusterbedrijven, Menken-Polderland, France Crème en Schroeder.

Wat directeur F.J. Barel in 1995 al voorzichtig voorspelde, werd in oktober 1997 bewaarheid, "Menken Dairy Food B.V." Oud Gastel, ging uitbreiden. Directeur J. Tromp kondigde met trots aan, dat er maar liefst 15 miljoen gulden werd geïnvesteerd in twee nieuwe productielijnen, uit concurrentie overwegingen kon hij toen niet vertellen om welke producten het precies ging, wel dat het producten waren van het zelfde segment als de room, kaas, en plantaardige producten. De twee nieuwe productielijnen zouden vermoedelijk ook geen extra banen op leveren, er werkte op dat moment ongeveer zo'n 160 werknemers, de omzet bedroeg dat jaar gelijk aan die van 1996, zo'n 128 miljoen gulden, men sprak dan ook van twee topjaren, hoewel de verwachting was, dat deze wel eens zou kunnen dalen, door de hogere inkoopprijzen van vet en room.

Vrijdag 7 november 1997, kwam het bericht naar buiten dat campina melkunie, het consumptiemelkbedrijf Menken van Grieken over nam, "Menken Dairy Food B.V." in Oud Gastel viel toen nog buiten schot, echter nog geen jaar later, op vrijdag 25 september 1998, kwam het bericht naar buiten dat het zuivelconcern, "Campina Melkunie" , de bedrijven "Menken Dairy Food" in Oudgastel, en "Menken Polderland" in Oldenzaal, zou overnemen van de aandeelhouders, de families Menken en Van Grieken, Op 9 oktober 1998, ondertekende "Campina Melkunie" een intentieverklaring voor de overname van de zuivelbedrijven van de Nederlandse Menken - groep. "Menken Dairy Food" in Oud Gastel, zou dan verder onder de vleugels van Campina in België gaan opereren.


In december 2007, kondigden de zuivelcoöperaties van "Friesland Foods" en "Campina" aan te willen fuseren. Directies, besturen, raad van commissarissen en ondernemingsraden, bereikten in april 2008 al een overeenstemming over de fusie overeenkomst. Op woensdagmiddag 17 december 2008, was er op de algemene vergadering van, Zuivelcoöperatie "Friesland Foods" , en de ledenraad van Zuivelcoöperatie "Campina" , besloten te fuseren. Eerder op die dag had de Europese Commissie al ingestemd met de fusie, voorwaarde was wel, dat er een deel van de dagverse zuivelactiviteiten in Nederland, en een kaasfabriek in Nederland, plus twee merken voor langhoudbare zuiveldranken in Nederland en België, zouden worden afgestoten.

De daadwerkelijke fusie ging in op 1 januari 2009, goed 3 maanden later, op 7 mei 2009 kwam het bericht dat de fabriek van "FrieslandCampina" in Oud Gastel het jaar daar op, in juni, dicht zou gaan. Hiermee verdween ook de laatste, van oorsprong melkfabriek, van West-Brabant en Zeeland. Het bericht sloeg uiteraard in als een bom onder het voltallig personeel, door de sluiting raakten 105 medewerkers hun baan in Oud Gastel kwijt, en na wat later bleek, heeft slechts de helft hiervan werk gevonden binnen "FrieslandCampina". Het nieuws werd die dag om 14.00 uur gebracht aan het personeel, de productie is daarna stilgelegd tot 6.00 uur de volgende ochtend om het personeel de kans te geven het slechte nieuws te verwerken.

De aangekondigde sluiting in Oud Gastel, die in dat jaar zijn 100 jarig bestaan zou vieren, was een logisch gevolg van de fusie tussen "Campina" en "Friesland Foods" de productielijnen van room, ijsmix, koffiemelk en roomkaas, waren ook voorhanden op andere vestigingen binnen het nieuwe concern, waar ook nog eens veel meer capaciteit aanwezig was, of met een eenvoudige uitbreiding was te realiseren. In het Belgische Lummen kon men immers ook spuitbussen afvullen, en in Nuenen beschikte men ook over een installatie, die room en ijsmixen in grootverpakking kon afvullen, en voor de koffiecups en koffiemelk, kon men in Aalter en\of Leeuwarden terecht en voor de roomkaas was ook nog wel ergens plek voorhanden.


"De Melkfabriek", zoals die toen nog steevast werd genoemd in Oud Gastel, ondanks er al jaren geen pak melk meer werd geproduceerd, kenmerkte zich vooral door de enorme betrokkenheid en loyaliteit van alle werknemers, die in een soort van gemoedelijke familiesfeer en de nodige trots, met elkaar voor een goed florerend en winstgevend bedrijf zorgde, die ook nog eens extra werd versterkt door een personeels vereniging, die altijd wel een evenement organiseerde zoals, een viswedstrijd of fietstochten, men had zelfs een eigen voetbal en atletiekclub.

Tot aan de sluiting, die zelfs nog een maand werd uitgesteld vanwege het slechte voorjaar en de daardoor verlate aardbeienoogst, waardoor men noodgedwongen de productie van de spuitroom nog met een maand moest verlengen om niet in problemen te komen met tekorten, en omdat men in het Belgische Lummen er ook nog niet helemaal klaar voor was, was daarin nog niets veranderd. Menigeen zal nog wel eens terug denken aan die tijd bij, "hun" melkfabriek, die ook wel de nodige tegenslagen heeft gekend, zoals het verlies van twee chauffeurs, die waren omgekomen bij een bombardement in het begin van de tweede oorlog, en het omwaaien tijdens een hevige

storm van de fabrieksschoorsteen in 1973, die toen boven op het laboratorium belandde. Gelukkig vielen daar geen slachtoffers bij, en zeker niet te vergeten, toen op maandag 1 februari 1993, bekend werd gemaakt dat er wegens een reorganisatie om uit de rode cijfers te blijven, binnen twee jaar 50 banen moesten verdwijnen.

 

Het eindigde in de nacht van vrijdag 23 juli 2010, toen werd in Oud Gastel de allerlaatste spuitbus met room afgevuld, en werden na 101 jaar alle productielijnen voorgoed stilgelegd, en de deuren van "De Melkfabriek" in Oud Gastel voorgoed gesloten.

 

Groetjes Hans. Geplaatst: 12 augustus 2014

Terug naar boven ↑

Pagina 24

Terug naar startpagina